KIBRIS'IN NABZI

Özlem Akbora

Adamızda iki ayrı hükümet var ama topraktan ve hayvancılıktan geçinen üreticilerin kaderi aynı... Hem kuzeyde hem de güneyde hayvancılık sektörü derin bir krizin ve mutsuzluğun pençesinde kıvranıyor. Her iki taraftaki üreticiler de artan maliyetler, salgın hastalıklar ve hükümetlerin yetersiz politikaları karşısında yalnız bırakıldıklarını belirterek isyan ediyor.

Güney Kıbrıs’ta son dönemde yayılan ve bir türlü durdurulamayan şap hastalığı nedeniyle binlerce hayvanın zorunlu olarak itlaf edilmesi ve Rum hükümetinin vaat ettiği tazminatları aylardır ödememesi, Rum üreticileri adeta patlama noktasına getirdi. Traktörleriyle Rum Başkanlık Sarayı'nın kapısına dayanan hayvan üreticileri, geçim kaynaklarının yok edildiğini haykırıyor. Bizim tarafta da durum farklı değil... Kuzey Kıbrıs’taki üreticiler de döviz endeksli yem fiyatları, yüksek elektrik faturaları ve kuraklık sarmalında eziliyor. Kuzeydeki hayvancı da güneydeki hayvancı da her sabah aynı ekonomik çaresizliğe uyanıyor.

Sektörün doğası gereği devlet desteklerine ve taban fiyat politikalarına göbekten bağlı olması, adanın her iki yanındaki mutsuzluğun oklarını doğrudan hükümetlere çeviriyor. Rum çiftçiler Güney Kıbrıs'ta bürokrasinin yavaşlığına ve ilgisizliğine, Türk çiftçiler de süt fiyatlarına, girdi maliyetlerine ve geç ya da eksik yatırılan destek ödemelerine isyan ediyor. Siyasi iradelerin üreticinin sesini duymakta gecikmesi, her iki tarafta da hayvancının öfkesini her geçen gün daha da artırıyor.

Adanın her iki yanında da bilhassa küçükbaş hayvancılık sıradan bir ticari faaliyet olmanın çok ötesinde, yüzyıllardır nesilden nesile aktarılan köklü bir ata mesleğidir. Adaya has hayvan ırkları, adanın hem kuzeyinde hem de güneyinde bu kültürün en önemli parçasıdır. Ancak bugün yaşanan krizler, sadece üreticilerin cüzdanını değil, bu tarihi mirası ve adaya özgü hayvan varlığını da tamamen yok olma tehlikesiyle karşı karşıya bırakıyor. Yeşil Hattın her iki yanındaki hayvancılar, sadece ekmeklerini değil, dedelerinden kalan bu asırlık kültürü de kaybetmenin derin mutsuzluğunu ve endişesini yaşıyor.