Bağımsızlık Yolu Mali Sekreteri Münür Rahvancıoğlu, Kuzey Kıbrıs TV’de Melis Günel’in sunduğu Son 24 Saat programına konuk olarak asgari ücretle ilgili değerlendirmelerde bulundu. Asgari ücretin yapısal bir sorun olduğunu belirten Rahvancıoğlu, rejim siyasetlerinin konuyu yalnızca tespit dönemlerinde gündeme getirdiğini ifade etti.
Rahvancıoğlu, 2011’den bu yana asgari ücretlinin fiilen 11 maaş aldığını, bir maaşın ise hayat pahalılığı nedeniyle eridiğini söyledi. 2025 için yapılan yüzde 18.39’luk artışın da aslında 1 Temmuz 2025 seviyesine eşit olduğunu belirten Rahvancıoğlu, yılın ilk aylarında oluşan TÜFE kaynaklı pahalılığın telafi edilmediğini vurguladı.
Alım gücündeki kaybı örneklemek için “süt hesabı” yapan Rahvancıoğlu, “1 Ocak 2025’te maaş 100 TL, sütün fiyatı 10 TL ise 10 süt alınabilir. Enflasyonla fiyat 10,2’ye çıktığında daha az süt alınır. Bu böyle devam ettiğinde 12 ayda 120 süt alınması gerekirken 108 süt alınabiliyor. İşte bu, eriyen maaştır” dedi.
Hayat pahalılığının sorumlusunun asgari ücretliler değil, zamları yapanlar olduğunu söyleyen Rahvancıoğlu, “Hayatı ucuzlatmak gerektiğine dair anlatı yapmak yerine, mevcut pahalılıkta eriyen alım gücünü nasıl yerine koyacaklarını göstersinler” ifadelerini kullandı.
TÜFE ile hayat pahalılığı arasındaki farkın yıl sonunda ortaya çıktığını hatırlatan Rahvancıoğlu, geçen yıl ocak ayına yansıyan 3.62 puanlık farkın patronlar tarafından önceden planlandığını savundu. 1 Ocak 2025’te hayat pahalılığı yüzde 11.12 olması gerekirken yüzde 7.5 artış verildiğini belirten Rahvancıoğlu, “Bu fark tam olarak TÜFE ile hayat pahalılığı arasındaki farktır. Patronların iktidarı sürdükçe bu tablo değişmeyecek” dedi.
Asgari ücretin en düşük kamu maaşına eşitlenmesi gerektiğini söyleyen Rahvancıoğlu, kamu maaşlarına uygulanan hayat pahalılığı oranının asgari ücrete de aynı şekilde yansıtılması gerektiğini ifade etti. Aksi tüm söylemleri “boş vaat lokantasından menü seçmek” olarak nitelendirdi.
Rahvancıoğlu ayrıca, “Yerli İstihdamı Destekleme Fonu” adı altında emekçilerin İhtiyat Sandığı hakkının gasp edildiğini savunarak, işçilerin örgütlenmesinin bu düzeni kırmanın tek yolu olduğunu söyledi.