Hindistan’ın Tamil Nadu eyaletindeki Keeladi köyünde yürütülen arkeolojik kazılar, bölgenin binlerce yıl önce gelişmiş bir kentsel yerleşime sahip olduğunu ortaya koydu. Tuğla yapılar, su sistemleri ve MÖ 6. yüzyıla tarihlenen “Tamil Brahmi” yazısı, Güney Hindistan’da bağımsız bir yazı geleneğinin geliştiğini göstererek “Ashokan Brahmi”nin tüm bölge yazılarının atası olduğu yönündeki yaygın görüşü sorgulattı. Keeladi bulguları, Hint alt kıtasındaki antik medeniyetlere dair bakışı değiştirecek nitelikte değerlendiriliyor.
İtalya’da yapılan kazılarda ise MS 79’da Vezüv Yanardağı’nın patlamasıyla yok olan Pompei’de halkın felaket sonrası kente geri dönerek harabeler arasında yaşamaya devam ettiği belirlendi. Altyapıdan yoksun koşullarda yaşayan bu toplulukların, küle maruz kalmamak için binaların üst katlarını kullandığı tespit edildi.
Bilim dünyasında dikkat çeken bir diğer çalışma, kedilerin insanlarla ilişkisinin sanılandan çok daha geç, yaklaşık 3.500–4.000 yıl önce Kuzey Afrika’da başladığını ortaya koydu. DNA analizleri, kedilerin Antik Mısır’da evcilleştiğini, daha sonra gemilerle Avrupa’ya ve İpek Yolu üzerinden Asya’ya yayıldığını gösterdi. Çin’de ise evcil kedilerden önce “leopar kedisi” olarak bilinen küçük bir türün insan yerleşimlerinde uzun süre yaşadığı tespit edildi.
Avustralya kıyılarında bulunan 26 milyon yıllık fosil, “Janjucetus dullardi” adı verilen keskin dişli bir balina türüne ait çıktı. Yaklaşık 2 metre uzunluğundaki genç bireyin fosili, soyu tükenmiş balina familyaları arasında en iyi korunmuş örneklerden biri olarak değerlendirildi.
Vietnam’da yapılan bir araştırma ise insan mumyalama işleminin bilinen en eski örneğini ortaya çıkardı. Kuzey Vietnam’da bulunan 14 bin yıllık bir kol kemiğinde tütsüleme izlerine rastlanması, mumyalamanın sanılandan çok daha eski bir geçmişe sahip olduğunu gösterdi. Bu yöntem, Papua Yeni Gine’de hâlâ kullanılan tütsüleme tekniğiyle benzerlik taşıyor.